Şebnem Özcan'ın haberi
Ünlü sanatçı Kibariye hafta içi Kanaltürk'te canlı yayınlanan programıyla adından çok söz ettiriyor. 12 yıldır evli olan sanatçı 11 yaşında bir kız çocuğu annesi. Son derece ilginç bir yaşam öyküsüne sahip olan Kibariye ile yoksulluktan bugünlere uzanan ilginç hayat öyküsünü, çok sevdiği kızını ve İngilizce öğrenme çabasını konuştuk.
-Merak ediyorum; sizinki nasıl bir çocukluktu?
Bir sofra bezimiz vardı bizim, yama yamaydı. O bez üzerinde annem, babam, sekiz kardeş, hala kızları bayağı kalabalığız, en azından yirmi, yirmi beş kişi yemek yerdik. Tabak yoktu ortada; bir tencere, ekmeği tencereye bandıra bandıra yerdik. Yemek yerdik ama doymazdık, sofradan aç kalkardık. Hep düşünürdüm, "Acaba o tencerenin içine ne zaman et girecek" diye. Babam ayakkabı boyacısıydı, her bayramda ayakkabılarımızı beş ayrı renge boyuyordu. Her bayram kırmızıdan siyaha siyahtan beyaza boyanan o bir tek ayakkabıyı giyiyordum. Benim bir hayalim vardı söyleyeyim sana? Gerçek ama. Neşe Karaböcek'i çok severdim. Kırmızı bir tuvaleti vardı onun, o elbiseyi giydiğimi hayal ederdim. İmkansızlıklar içinde çok hayal kurdum çok.
-Roman olduğunuz için hiç dışlandınız mı yoksa hep böyle mutlu bir kadın mıydınız?
Roman olduğum için halk beni dışladı. Sahnede programıma gelen normal vatandaştan tepki alıyordum. O zamanlar çok gücüme gidiyordu. Romanlığımı yadırgadılar. Beni sahnede görmek istememişlerdi. Ben şarkı söylerken masadakilerin ne dediklerini duyuyordum.
- Ne diyorlardı?
"Aaaa bak bu kız da romanmış. Romanlar çok basit olurlar. Bu da basittir" gibi laflar söylüyorlardı. Çok ağladım. Ama aklım ermiyordu. Annemin bana söylediği bir laf vardır, "Sana ne derlerse desinler sen küçül. Allah seni büyütecektir." Hakikaten öyle oldu.
Gipsy Kings'le düet yapacağım
-Doğan ve Makbule Tokmak çiftinin 8 çocuğundan en büyüğü sizsiniz. 10 kişi tek gözlü bir evde kim bilir başka neler yaşadınız?
Evet, Doğan ve Makbule, onlar babam ve annem. Dedim ya, çok fakirlik çektik. Ama o halime de şükrediyorum. O halim de çok güzel. En güzel halim o zamandı bence. Her şey para değildir. Oradan geldiğim için zaten değişmedim, haddimi biliyorum. İyi ki oradan gelmişim ben. Bizim evimizde kimse çalışmıyordu bir babam çalışıyordu o da ayakkabı boyacılığı yapıyordu. Yatacak yerim tabii ki vardı ama üç odalı değil de bir gözlü odamız vardı bizim. Biz çok mutluyduk ama. Sarayda olursun mutsuzsundur ama ben 8 kardeşimle birlikte yer yatağında yattık ama çok huzurluyduk. İyi ki de oldum çünkü bizim evimizde buzdolabı yoktu, tel dolabımız vardı. 11 yaşında sahneye çıktım. Köpek gibi çalıştım, bey gibi rahat ettim. Hala daha ayaklarım üzerindeyim.
-Asıl adınız Bahriye Tokmak kaç yaşında Kibariye oldunuz?
16 yaşımda meşhur oldum. İstanbul'a Gayrettepe Stardust'a geldiğimde, ne kimseyi tanıyordum ne de doğru dürüst para kazanıyordum. Tabii ki yevmiyemi zaman içersinde aldım da ama yüksek de değildi. Zaten, zaman içersinde para akar diyordum, aktı da. Sonra Allah bana 16 yaşımda, "Yürü ya Kulum" dedi; yılbaşı gecesi, 1981'e girdiğimiz gece 'Kimbilir'le patladım.
-Yeni bir proje?
Haberin olsun, bunu ilk defa sana söylüyorum, yakında Gipsy Kings'le düet yapacağız. Bayılıyorum onlara ben. O buraya geldi, ben o zaman konserlerdeydim görüşemedik. Gipsy Kings Romanların kralıdır. Anlaştık, olacak. Kaset değil kız, sahne Ama bir bakarsın kaset de olmuş; bilmem ki bacım.
ZENCİLER DE BİZİM GİBİ ÇOK ŞUGAR
-Neden, "Romanlar kapı gıcırtısında bile oynar" denir?
Allah kimine güzellik, kimine ses, kimine sanat veriyor. Ama bu kapı gıcırtısı meselesi tamamen Allah'tan. Bak isteyen ders alıyor; olmayınca olmuyor. Allah'ın bize verdiği yetenek bu. Ben sahneye çıktığım zaman güzelmişim, çirkinmişim hiç önemli değil. Bu Romanlar'a mahsus. Allah bizi çok 'şugar' yaratmış. Biz tıpkı Amerika'daki zenciler gibiyiz. Onların da hem sesleri 'şugar' hem de çok 'şugar' oynuyorlar. Ama bak başkan çıkardılar aralarından.
BABAM KEMERİ ÇIKARIP DÖVERDİ ELLERİNE SAĞLIK
-O renkli hayatın içinde koruyup kollayanınız var mıydı?
Babam başımdaydı. Allah rahmet eğlesin, bana çok 'pata küte' yapıyordu. Hiç unutmam belindeki kemeri çıkarıp kemerle döverdi beni. İyi ki babam beni dövmüş. Dövmesinin bir sebebi vardı. Çünkü namusumla kalmam için, haysiyetimle yaşamam için o dayaklar iyi olmuş. Çok canım yandı. İnsan ailesinden nefret etmez ama bir ara ben babamdan nefret eder gibi olmuştum. Çünkü boş yere oluyordu bu işler. "Oraya bakma buraya bak, öyle oturma şöyle otur" gibi şeyler yüzünden dayak yiyordum. Kötülük için değil, benim kötü yola düşmemem için yapıyordu bunu. Ama çok fazla olduğu zaman bir ara babamdan soğukluk geldi. Ne yaptım, İzmir'e dedemin yanına kaçtım. Dedemde bir hafta kaldım. Babam gene aldı beni. İyi ki aldı, çünkü dedemde de olmuyor, en iyisi ana evİ. Yok kızım, anne baba ara sıra çocuğunu dövmeli. Çünkü, dayağın faydası var, zararı yok. Anne baba evladının kötülüğünü hiçbir zaman istemez. Ben onu öğrendim. O zaman idrak edemiyordum, yaşım küçüktü. Zaman içersinde, ne zaman çocuğumu doğurdum anne ve babama o zaman hak verdim. Onların ellerine kollarına sağlık diyorum ben.
Başbakan benim ağabeyim
-Başbakana nasıl "Olay adamsın, yakışıklısın, üstüne tanımam anacım" dediniz?
Roman açılımı... O benim ağabeyim, kurban olurum ona. Onun konuşmaları, koşuşturması, emeğini çok beğendiğimi söyledim. O benim ağabeyim, Emine Hanım da benim kız kardeşimdir.
Kızımın kilosuna çok üzülüyorum
-İyi ki yapmışım dediğiniz bir şey?
Kızım Birgül. O benim sultanım, evimin gülü, benim hayatımı tamamlayan kişi. Biliyor musun ablası, Birgül şu anda Kuran kursuna gidiyor. Arapça'yı söktü sayılır. Hocadan öğreniyor sonra gelip bana öğretiyor. En son, 'Ettihiyyattü', Felak ve Nasr, Ayetel Kursi, Elham suresini o bana öğretti. Helal süt emmiş bir evlat. Allah herkese öyle evlat nasip etsin. Kilosu var Birgül'ün. Evde cips, çikolata gibi bir şey bulundurmuyorum. Kaç kilo olduğunu söylemeyeyim. Üzülüyorum, çok üzücü bir şey. Allah'a emanet şimdi biraz komplekse girdi. Bu iyi, böyle yaparsa kilo verir.
Aldatılırsam affederim basit şeyler için yuvamı yıkmam
-Hacca gittiniz mi?
Kocam ile gittik. Birgül'ü de götürdük. Daha yeni Umre'ye gittik. Hacca da kocamla birlikte gittik. 3 defa Umre bir tane haccımız var. Hacı olduk Allah kabul ederseÖ
-Okuma yazmayı söktünüz mü?
Ehh fena değil. Söktüm sayılır.
-İngilizce öğrenmeye niyetiniz olduğunu duydum, doğru mu?
"I lav yu beybi, tenk yu!" Ben kızımdan öğreniyorum bunları. "Yes, hav ar yu, may neymis Birgül." Kız, daha neler var söylemeyeceğim ama; süprizi kaçar. Bak sana ne diyeceğim; ben okumadım, çok sıkıntı yaşadım, ezikliğini yaşadığım için kimseye hor bakmıyorum, hoş bakıyorum. Okumamış bir insanı eleştirmek dünyanın en ayıp şeyi. Kuran'da da yeri var. İyi ki kızımı okutuyorum. Ona çok baskı yapıyorum. Onun çok okumasını istiyorum. Kızıma, "Annem beni göz önüne getir, çok oku, ezdirme kendini. Ayaklarının üzerinde dur, bugün buradayım, yarın yokum" diye öğretiyorum. Çocuğum da çok başarılı, çok terbiyeli.
-Kocanız Ali bey'le aranız nasıl?
Kocam benim başımın tacı. Yaşına göre ki ben ondan büyüğüm, başka türlü bir çocuk. Allah nazarlardan saklasın. Ben mutluyum, memnunum. Allah başımızdan eksik etmesin. Allah yolunda bir insan. Yine de günün birinde şeytana uyup beni aldatırsa onu affederim. Basit şeyler için yuvamı bozmam. Benim de bir kızım var; ben olmayacak bir mesele için yuvamı dağıtmam. Kocam beni istediği müddetçe yuvamı bozmam.
Ütümü yemeğimi kendim yaparım
Şimdi televizyon programım bitti ya, buradan eve gideceğim. Evimi toplayacağım, yatakları toplayacağım, yemeklerimi yapacağım. Yardımcım var ama kimse benim gibi yapamıyor, kusura bakma. Ütülerimi yaparım. Çayımı, kahvemi içerim. İşimle, gücümle, alışverişimle her şeyimi ben kendim yapıyorum; annem ölsün yemin ederim. Ütümü ben yapıyorum, yemeğimi ben yapıyorum, söküğümüzü ben dikiyorum. Çocuğumu okula ben hazırlıyorum.
-Akşamları ne yapıyorsunuz?
Dizi seyrediyorum. En sevdiğim dizi Hürrem! Öyle bir Geçer zaman ki ve Adını Feriha Koydum. O Feriha için hüngür hüngür ağlıyorum. Kızı çok terbiyeli ama sevdiği çocuk onu hor görüyor. Yazık ya. Vahide Gördüm'ü de çok seviyorum. Çok güzel bir kadın.
BUGÜN GAZETESİ
