Dünyaya bak!..

Sonra daralt pencereyi; yaşadığın ülkeye..

Ve şehrine...Sonra evine..

Daha daralt -ya da genişlet kainat kadar -

İçine, SANA bak!..

Ne görüyorsun?..

Kesmekeş, bin çeşit huzursuzluk, gözyaşı, ızdırap..mı?

Öyleyse düşün; Neden?..

Neyi kaybetti ki insan?..

Ve.. neyin sancısında?..

Ya da neyi bulamıyor ki?..

O'nu mu?..

Cevaplar, bin gizemli sır içinde..

Arala perdeleri.. Ötene, ötelere bak!..

Bil ki O;

Sana senden de yakın..

Sana en Sevgili..

En merhametli..

O, Sen bıraksan da seni,

Seni asla bırakmayandır..

Kulak versen mahlûkâta;

O akışa, O çağrışa, O yanışa....

Başın döner, mest olursun O'nu tesbihlerinden..

Yani?..

Yani; O daima hazır ve nâzır..

Gâib olan "SEN"sin...

O hep "SEN"de.. SENİNLE..

Göremesen de aslında sen de maddeten, her an O'nunlasın,

Zerrelerinin tek tek sehâdetiyle...

Öyleyse?..

Sorgula içini!...

Sen! Sen nerdesin?..

Bir sen vardır sende, senden içeru..

İşte anla;

Ayrı düşünce "Sen"den, Sen "O"ndan ayrı düştün!

Nerdesin!?..

Ara Seni..

Bil ki; Seni bulduğunda O'na kavuşacaksın...

Bil ki; O'nu bulmanın yolu, Seni aramaktır.

Durma! Çok geç olmadan ARA Seni....

Ki, O'nu bulasın..Âleme sultan olasın..

Ve...

Ol cümlesi, su sırdandır;

Kim ki kendini bildi, işte o Rabbini bildi.

Ayşe Reşad

http://yurekyanginlari.blogcu.com/