Halime Tezcan
seyruk@gmail.com
Mektup
26 Aralık 2011 Saat 15:15
Değerlerimizin sahiplerine,
Dalgınlığın göç mevsimi dediler bu yolculuğa…
Dumanı üstünde uzak yerlere gidecek hüznüm. Dalgınlıklar hep göçlere sebep olur.Sizde olanı götürür.Sonra bir deyişim yaşanır özünden koparılmış.
İçimizde gezinen haramilerin açtığı her bir yara bir yamaya muhtaç, ama babaannemin yaptıklarından, hani kendi kendine iyleşen yaralar gibi.İzi kalsa da iyleştirme çabası, anlamların berraklığı tesellisi.Öyle diyorum ya, dalgınlığımıza geliyor her koparış, öyle acı verir oldu ki ; nefes nefese çıkılan yokuşların yorgunluğu değil üzüldüğüm.O karanlıklarda, mum ışığında, tüm canlılarla beraber okuduğumuz kitaplardan aynı ses, çıkarılmıyor artık.Tamburun sesine keman diyen, kemana rebap diyen ,ırkçı inatlarla yürüyen bir taife.Sevda türküleri muhabbetin imbiğinden huzura bırakılmıyor ki, bir zevk-ü sefa yolculuğu sanki.Ama sana söylüyorum; enkaz altında bir yolculuk bu.Eline aldığın taşlarla ünsiyet kur, atai bir ses gelecek.Belki acıklı olacak, hırpalayıcı.Ama dinle!
Ters dönen mezar taşlarının haykırışlarına rağmen, üzerlerinden atlıyoruz.İnfal hoyratlığı ile tüketiyoruz.Hazine parça parça yamalanmış durumda. Öyle bir hasret duyuyorum ki sana!
Çayhanelerde oturan dervişlerin bilmem hangi derdin yumağını tutuşları, muhabbetin başımızı okşamasını değil, nefsimizi okşamasını sağlıyor.Çayların gönüllerde demlenmesi bir yana bırakıldı.Ağızlarda tatlansın yeter!Elimize geçenler bugünlük bizi idare etsin.Ne olduysa oldu, dalgınlığımızla yumağa dolanıyoruz giderken.
Havas ve hassalarını bir bilginlik çabası ile öyle süslüyoruz ki, kağıtlar vitrinlerde boy gösteriyor; yanlış kelimelerin saltanatı ilan edilmiş üstlerinde.
Hicabımın gülleri hem kavruluyor, hem kızarıyor.Bütün bu günahın yükü senin omuzlarına binecek.Sen bilirsin bizim hangi ateşde kavrulacağımızı, şahı divanda.
Artık taşlar omuz omuza verecek, ciğerine ilişen bu sesle biliyorum.Ve geçtiğin her mekanda bizim dönüp dönüp bozduğumuz binaları, sen güzelleştireceksin.
Amel takatsizliğimiz, niyetlerimizi bozuyordu.Pişmanlık tatmış bir duygu ile mağfiret istiyorum.
Her edep yoksunu davranışa küçük şey muamelesi yapan bir cemiyet, bugün o cüce gördüklerinin altında eziliyor halde.Farkındalar mı?!Başımı önüme eysem, kubbede izler bırakıyor en özünden bir kırgınlıkla.
Dümdüz geçtiğimiz yollarda, kefaret ödemek çok ağır oluyor.Ve vedalaşmak…
Horasan’ı, Tebriz’i, Bağdat’ı, Anadolu’yu, istanbul’u göz yaşlarıyla karsan da, dinleme metanetinle bu metinleri sen doğru oku!
Dalgınlığımıza gelen bir derya, yanık laler, kamerler, şemsler, mevlanalar bir hüzün mevsimi gibi sıralandılar.Suskun bir zindana hapsettiğimiz asılları, biz taklitlerini devşiriyoruz.Bütün ömrümüz söylenmeyenleri söyleyen, söylenenleri sukut ettirilen bir düzmece ile geçiyor.
Adını veremediğim bu yangınlar, her bir taşı gediğine koymanla rahmet sağanağına kavuşur, huzur bulur.
Gurbetten ıslak gözler….
Halime Tezcan.
Bu yazı toplam 4485 defa okundu.
