Şimdi diyeceksiniz ki her şey yolunda, takım şampiyonluğa koşarken bu başlık ile bu yazı nereden çıktı!

    Anlatıyım.

    Urfaspor başkanı Edessa Tv’de telefonla canlı yayında masum, mağdur birazda mağrur bir ses tonuyla, spikeri katip arzum misali: ‘Halim söyle yara, böyle’ dercesine;

    “Bizim antrenman sahamız yok! 11 Nisan stadının halini biliyorsunuz. Belki Antep’e gidip, orada Malatya maçına hazırlanacağız.”

      Vah! Vah! Vah!

      Vah ki, ne vah!

      Nüfusumuz kaça dayanmış? Bir Milyon Sekiz yüz Bin’e!

      Kaç profesyonel futbol takımımız var?

      Bir tane!

      Bu “bir tanemizin” parçalı bulutlu olmayan antrenman çim sahası yok mu?

      Yokmuş!

      Vah!

      Ne vahlayıp duruyorsun! “Yuh ulan, yuh!” De. “Yazıklar olsun!” De! Bu güne kadar fazladan bir saha yapmayanlara yuh kere yuh de…

      Bir de kalkmışız altyapı yok, üst yapı yok… Belediyespor niye küme düştü?

      Başkan Saraçoğlu konuşmaya devam ediyor; “Şehirde şampiyonluğa oynayan takım havası yok! Bayrak yok!”

      Başkanımız Haklı olmasına haklı da… Bir eksiği var… Şehri Urfa’ya bayrak donatacaksak eğer;  Bu bayrak salt Urfaspor’un olmalı… Birileri yeşil sarı renklerin üzerinden para kazanıp, reklam yapmamalı… Hepsinden önemlisi önce Urfaspor’un kasasına sonra da taraftarın masrafına katkı sağlayacak bir standart getirilmeli!

Değil mi?

      Başkan, takımın içinde bulunduğu mali sorunlardan söz ederken kimsenin kendilerine gerektiği gibi destek olmadığını belirtiyor; örneğin deplasman masrafları…

      Yani “Bir tanemizi” bir yerlere taşımak istiyorsak; karınca misali herkes gücü kadar bir şeyler yapmalı…

      Ama ne?

      Bir keresinde bir kampanya girişimimiz oldu, arkamıza baktık, kimse yok!

      Futbolseverlerin üstleneceği, futbol turizminden akçe sağanların destekleyecekleri bir kampanya başlatsak, diyorum.  Ama bu memlekette para verecek kodaman iş adamı falan nerede!

      Ne işadamı yahu! Urfa da kaç tane iş adamı var ki?  Var onlar da yağlarında kavruluyor… Ha! Yerel basına demeç vermeye geldi mi, iş adamı kılığına girmiş artistten geçemezsin. 

      Şu takıma “onduruş” dedin mi iş adamlıkları biter düş adamı olurlar.

      Urfa’daki iş adamı az ama emlak, arsa varlığıyla ülkede ilk 500’e girecek beş tane arsa kodamanımız var olmasına var da, onların da ceplerinde çarpana* kadar akrep vardır…

      Ama iş imar mevzuuna geldi mi, bu defa dilleri çarpana kadar olur… 

      Bu nedenle Urfaspor sadece birkaç futbol severin omuzlarında; antrenman sahasız, parasız, buraya kadar geldi…

      Başkan Saraçoğlu ne hoş dedi;

      “Her şeye rağmen bu takım üst lige çıkacak!”

He valla başkan! Sen işine bak, vakur tavrından vazgeçme… Urfaspor’un tarihine damgasını vurmuş iki-üç başkandan biri ol…

      Sana “Fıstığı yeşil, falan” diyen, beni bile takma kafana…

      Bir tanemizin kıymetini 1.ligle taçlandır.   

      “Şampiyonluk bizim neyimize” demekle olmuyor ,  “inadına şampiyonluk!” gayretiyle;  inadına hem de her alanda şampiyonluk.

*Çarpana: Urfa ağzı; kullanılmayacak kadar eski ayakkabı.