Bence insanın içinde ne varsa söylenmeli. Hayata dair.aşka dair,sevgiye dair,insanlığa dair,özgürlüğe dair ne varsa hiç çekinmeden haykırmalı.

Çünkü öylesine kısa bir hayatımız var ki bazı şeyler için çok geç olabilir. Kısacık bu hayatta insan ömrü su misali gibi. Bir bakmışsın ki yolun sonu gelmiş. Yani içimizde olanı yine içimizde tutmanın anlamı yoktur. Tutsan da o söz bir gün gelip seni en beklemediğin en savunmasız anında seni fena vurur. Bu vurma ki seni allak bullak eder ve tır çarpsa bu kadar hasar almazsın..Yada 100 katlı bir gökdelenden düşsen bu kadar kötü yapmaz insanı...Bazen söylenmemiş söylenmişlerden daha çok yakar canı. Ama yine de söyler insan....

Paylaşmak en güzel duygulardan biridir. Güzellikler paylaşılınca daha da güzel ve anlamlı oluyor.  Herşey paylaşılınca insan daha çok mutlu oluyor. O yüzden sevdiğinize bir şeyler söylemeniz gerekiyorsa daha fazla geç kalmadan söyleyin. Belki yarın için gerçekten çok ama çok geç olabilir.  

Bazen bir sözü sakınmak bir ömre bedel olabiliyor. Bazen bir cümleyi dillendirmemek herşeyi kaybettirebiliyor.

Söylenmemiş sözü olanlara gelsin :