Bazen...


Bazen ben bile kendime şaşırırken nasıl biri olduğumu unuturken sana nasıl olurda anlatırdım ki bendeki gerçek beni. Bazen çok gülmelerime şahit olacaksındır. Ama biranda  belki ağlamalarıma konuk olacaksın. Ama öyle böyle ağlamalar değil benimkisi. Yılların biriktirdiği gözyaşlarım var. Bi akarsa Fırat Nehri nasıl çılgınca delice akıyorsa öyledir benim ağlamalarım. Ağlamalar hep insanı zayıf gösterir aslında. Ama gerçekde en yürekliler akıtıverir gözyaşlarını...  




Bazen bu hayatta benden özgürü yok demelerime şahit olacaksındır. Ama bazende  tutsak hallerimi göreceksindir. Kendi kendimin hapsindeyim. Kendi kendimin gözaltısını yaşıyorum.Kendi kendimin cezalarını çekmekteyim. Hani insanın görmeden yaşamadan göremiyeceği yaşayamayacağı şeyler vardır ya. İşte benimkisi de o hesap. Uçsuz bucaksız gidilmedik yerlerim var. Kimsenin gitmeye cesaret edemediği yerler bunlar. Gidipde dönemeyeceği yerlerdir benimkisi.



İşte bende böyle biriyim. Herkes insandır belki. Herkes insan taklidi yapar ama ben hiç yapamadım. Tek hatam belki de çok iyi olmaktı. Evet bunu hata görenlerin dünyasında yaşıyorum. İşte böylesi benimkisi. Böyle bir hayat benimkisi. Yalanlarla dolu bir hayatımın olacağı yere doğru tek bir günü tercih ettim. İşte öyle....