Kelimelerin yazmadığı an ...


Aslında o insan için çok şey yazılır. İleri görüşlü,eli açık,yakışıklı,Urfa\'ya bir kaç beden büyük,insan gibi insan,adam gibi adam,dünyaya güzel bakan bunun gibi bir çok şey aslında. Ben onla sevdim gazeteciliği. Onla öğrendim tüm 5N/1K yı. Onla öğrendim gazetecilik adına ne varsa. Bana sorsanız Şanlıurfa\'da görev yapmış gelmiş geçmiş en iyi gazetecidir. Zaten başka da yoktur gerçek anlamda bu onurlu bu şerefli bu meşekatli işi yapan doğru dürüst.

İşte öyle. Bu insan o lanet olası kanser illetine yakalandığını öğrendim. İşte o an ne yazılır ne söylenir bilemedim. Abim gibi gördüğüm kendime her zaman örnek aldığım insanın o illetle savaşacağını öğrendim. Kötü oluyor insan böyle üzücü böyle kahredici bir haberi alınca. Aramak istedim elim varmadı telefonua. Çünkü benim gözümde her zaman o manken fizigiyle o TRT spikerlerlerini bile kıskandıran ses tonuyla karşılaşmaktan çekindim.

Ben ki çoğu şeyden korkmayan adam şimdi bir alo demekten korkar oldum. İnsanın değer verdiği sevdiği birine böyle bir şeyi yakıştıramadığından sanırsam.

Biliyorum atlatak bu şerefsiz bu adi bu pislik adı bile tiksindirici şeyi. Ve biliyorum ki yine aslanlar gibi herşeyin üstesinden geleceğini.

Aslında daha çok şey yazacaktım ama elim daha fazlasına gitmiyor. Ya da kelimeler yazmıyor işte bunu...