AN'I YAŞAMAK


Düsünüyorum da dünyadaki yaşam sürecimiz anne karnındaki doğumu bekleyen bir bebek misali.
Aslında özgür sandığımız , birbirimizi yediğimiz , ölüp öldürdüğümüz ,fitneler , dedikodular ve hasetlerle nefes aldığımız süre ,uzun gibi görünsede kısacık bir dönem.
Şu kısa dünya ziyaretimizde an'ı yaşamalıyız..
Şimdi diyeceksiniz ki nasıl? Nasıl mı ?
Sabah gülümseyerek uyanarak,
Tanı ya da tanıma herkese selam vererek,
Sıcak ekmeği, taze peyniri, demli bir bardak çayı şükürle sindirerek,
Sevdiklerinle beraber mangal başında kebabı yelleyerek,
Közde pişen kırmızı isotun kokusunu içine çekerek ,
Çiğ köftenin yanında buz gibi köpüklü ayranı yudumlayarak,
Anacığının açtığı sıcak peynirli katmeri ağzından şerbeti akıtarak yiyerek,
Otobüste annesinin kucağındaki tanımadığın bir bebeği severek,
Yıllardır görmediğin bir dostunu gördüğünde kucaklayarak,
Telefonun diğer ucunda ki sevdiğine öptüm diyerek ,
Bir yetimin başını okşayarak ,
Bir yaşlının duasını alarak ,
Savaşlara ölümlere acılara rağmen umudu kaybetmemek,
İçtiğimiz suya , aldığımız nefese sonsuz şükürler etmek,
İnsan olmanın şükrünü edâ edip , onur duymak.

Sonsuz şükürler Allah'ım bizlere güzel an'lar yaşattığın için.