Hakkını Helal Et Anne Gelemedim
Yusuf Polat

Yusuf Polat

Hakkını Helal Et Anne Gelemedim

08 Mayıs 2014 - 23:35

 

Sevgili okurlar, bu sefer yazı yerine bir şiirle sizlerle buluşmak istedim. Anneler günü yaklaşmasından dolayı daha önce yazmış olduğum bir şiirimi sizlerle paylaşmak istedim. Bu şiirin yazılış  hikayesini de sizlerle paylaşmak istiyorum. 2012 Mayısı ve tam da anneler günüydü. Televizyonda haberleri izliyordum. Hepinizin bildiği gibi Roboskî'de 2011'de uçakların bombalaması sonucu 34 genç hayatını kaybetmişti. O olaydan sonraki ilk anneler gününde yaşamını yitiren o gençlerin anneleri mezarlığa gitmişlerdi. Orada bir anne bir tv mikrofonuna ağlayarak diyordu ki: Benim oğlum daha 13 yaşındaydı. Ve evimin tek erkek çocuğuydu. Onu da bombalarla öldürdüler. Tabi ben o sözleri duyduğumda hem ağladım hem bir an düşünerek acaba bizim çocuğumuz da öyle bir olayda ve daha 13 yaşında öldürülmüş olsaydı bizim haleti ruhiyemiz nasıl olurdu. Ve oturup bu şiiri yazdım.  

 

HAKKINI HELAL ET ANNE GELEMEDİM

 

Bu gün anneler günü                                         

Ve ben sana gelemiyorum

Hakkını helal et anne

Bedenim param parça olmuş

Sana ancak hediye olarak

Kanlı elbiselerimi gönderebiliyorum

Hakkını helal et anne

 

 

Hani para kazanacaktım

Sana anneler gününde

En güzel hediyeyi alacaktım

Bırakmadılar anne, gelemiyorum işte

Bombalarla parçaladılar beni

Ayaklarım kopmuş

Kollarım kesilmiş

Yürüyemiyorum anne

Kollarına atlayıp

Sana sarılamıyorum anne

 

 

Daha ilkokul çağımdayım

Evin geçim derdi omuzlarımda

Dünya kadar ağır bu yük

Ama ben bunun altında ezilmedim

Hep geldim sana

Kendi ülkemin uçaklarıyla vuruldum

İşte bu beni çok ezdi anne

Daha gençliğe bile adım atmadan

Toprağın altına koydular beni

 

 

Gündüz okula gidiyordum

Gece kaçak mazota

Kaderimizde var fakirlik

Kaderimizde var terk edilmişlik

Ben çocuk yaşımda

Dünyayı omuzlarımda taşıyorum anne

Arkadaşlarım oyun parklarında

Bilgisayarları var

En güzel okullarda okuyorlar

Ben ise bir tek kaçak mazot biliyorum

İstediğimden değil, mecburiyetten anne

Bana verdiğin ak sütünü helal et anne

Sana özel bu gününde gelemiyorum

Sana hediye alamıyorum

Biliyorum hediye de beklemiyorsun benden

Beni görmen en büyük hediyedir senin için

Ama zalimler vurdular beni

İzin vermediler sana gelmeme

 

 

Kendimi düşünmüyorum anne

Tıpkı senin de kendini değil

Beni düşündüğün gibi

Ben de sadece seni düşünüyorum

Nasıl dayanacaksın yokluğuma

Nasıl sabredeceksin

Biliyorum, gözyaşların

Dicle’nin sularına karışacak

Hüseyin’in Fırat’a karışan

Gözyaşları gibi…

 

 

Anne biliyor musun?

Ölümden hiç korkmadım,

Geceleri yürürken o dağlarda

Ne kurtlardan, ne çakallardan

Ne yılanlardan, ne çıyanlardan

Korkmadım anne…

Tek korkum bir daha sana gelememekti

Ve denilir ya

İnsan neyden korkarsa başına gelirmiş

İşte, benim de başıma geldi

Sana gelemedim

Hakkını helal et anne.

 

 

Yolumu gözlüyorsun biliyorum

Ama uçaklar gelmeme izin vermiyor anne

Üstümüze bomba yağdırıyorlar

Sormadan kim olduğumuzu

Gözlerini kan bürümüş bunların

Yok etmeden bizi, durmayacaklar

Sürünerek bile olsa sana gelmek istiyorum

Gözlerin yollarda kalmasın diye

Takatim kalmadı anne

Üstelik kollarım ve bacaklarım da kesik

Ve işte son nefesimi alıp veriyorum

Şunu da bilmeni isterim anne

Son nefesim de bile sen varsın

Hakkını helal et anne

Gelemedim, gelemiyorum

Ne olursun bana kırılma, gücenme

Bana verdiğin ak sütünü helal et anne

Üzerimdeki bütün haklarını helal et

Böyle bir günde seni yalnız bıraktığım için...

 

NOT: Bu şiir Mayıs 2012’deki anneler gününde, Roboski’de uçakların bombardımanı sonucu yaşamını yitiren çocukların, bütün kirli savaşlarda öldürülen çocukların ve bu çocukların annelerinin  anısına yazılmıştır.

 

 

Bu yazı 7546 defa okunmuştur .

Son Yazılar