Bizim isyanımız, bir lokma ekmek için verilen CANDIR...
Emine Sivri

Emine Sivri

Bizim isyanımız, bir lokma ekmek için verilen CANDIR...

14 Mayıs 2014 - 15:26

Biz ölüme ağlayıp, isyan etmiyoruz ki,

Biliriz ki, ölüm haktır.

Bizim isyanımız, bir lokma ekmek için verilen candır.

Geride kalan gözü yaşlı yetim yürekler, eşler, analardır.

Çığlık sesleri Manisa’nın Soma İlçesini aşmış,

Yerin yüzlerce metre altında alın teri döken madencilere ağlıyor Türkiye’m.

Kara, kum, dağ, deniz sınır tanımıyor,

Yavruvatan ağlıyor, dünya ağlıyor...

Ama benim göz yaşım, o yetim yüreğin gözündeki tek damla gözyaşını, o ananın çığlıklarının yanında hafif kalıyor.  

‘Varsın olmasın böyle bir iş, böyle bir meslek,’ desem, ne denir bilmem? Tepkilere ise şu an, bu durumda kulak dahi vermem...

‘Çizmelerimi çıkarayım mı? Sedye kirlenmesin’ diye bir madencimin sözlerine takiben, ‘Madene tekrar inecek misiniz?’ sorusuna; “inmeliyim... Bankaya kredi borcum var” diyerek yürek yakan cümleler... Ve bir madencinin yavrusunun, minicik elleriyle resmettikleri...

Boğaz düğümlenmez mi?

İşte Türkiye’nin gerçeği!

İşte madencinin hayatı!

Yaşam ve ölüm arasındaki belirsizlik,

Haksız bir ölüm...

İsyanım bu faciaya ‘kader’ diyene...

Varsın olmasın böyle bir meslek,

Isıtmasın beni yerin yüzlerce altından çıkarılan kara elmas.

Gün kömürden kara bugün...

Yerin yüzlerce metre altındayım şimdi, çığlıklarım kulağımı deliyor da yanıt vermiyor, nefesim kesiliyor...

Yavaş yavaş ölüyorum...

Evladım, eşim, anam feryat figan,

‘Babam’ diyor,

‘Eşim’ diyor,

‘Evlâdım’ diyor...

Ve ben tükeniyorum...

Bu yazı 10568 defa okunmuştur .

Son Yazılar