Toprağın Çağırırsa
Şebnem Özbay

Şebnem Özbay

Toprağın Çağırırsa

26 Ekim 2015 - 19:43 - Güncelleme: 27 Ekim 2015 - 19:43

GÜNCE TOPRAĞIN ÇAĞIRIRSA... Belli bir yaş döngüsüne girince toprağı çağırırmış insanı...Ben İstanbul doğumluyum ancak köklerim uzaklarda...Çocukluğumun, gençliğimin geçtiği o diyarlarda...Oraları özlüyorum...İnsanını, ağacını, kuşunu, sıcağını çok özlüyorum... Şivesi biraz benziyorsa hemen soruyorum; "Nerelisin?"... Bazen hemşehrim çıkıyor bazen de oralara yakın bir ilden...Olsun...O da kabulüm aynı yörenin farklı illerindeniz ya ne fark eder, ısınıveriyor yüreğim.... Sakın diyorum, aman benim yanımda şivenizi değiştirmeyin...Bilseniz ben nasıl hasretim...Terapi gibi geliyor yöremin şivesini duymak...Bir zamanlar teklemeden sizin gibi konuşurdum, kusura bakmayın birazcık unutmuşum... Aidiyet duygusu hissettiriyor bana...Kökümü, bağlarımı hatırlatıyor yeniden...Ekmeğin kıyısı için kavga eden, yoğurdun kaymağını gizlice yiyen, sütlacın dibindeki payın en çoğunu kapan kardeş didişmelerini anımsıyorum...Arabada arka koltukta cam kenarında oturmak için verdiğimiz mücadeleleri....Annemi, babamı, babaannemi, komşuları, okul arkadaşlarımı tek tek anıyorum... Çocuklarıma anlatıyorum tane tane...Detaylı bilgiler veriyorum ki hissetsinler, gelecekte de anımsasınlar, onlar da kendi çocuklarına aktarsınlar...Kalabalık sofralar istiyorum...Oturacak yer bulamasın insanlar...Ait olduğum toprağın kokusu sinmiş olsun yeter ki.... Başımın üzerinde dursunlar...Dehşet bir hasret duygusu bu...Yaşıyorum da eksik yazıyorum.... İşte kızım diyorum hayat insanı böyle hizaya getirir...Üniversite sınavına hazırlanırken ne demiştin? Kazanayım da buralardan kurtulayım!!!!...Şimdi böyle kuşunu, böceğini ararsın... Aslına rücu edermiş insan...Çok insan arasında ıssız hissedermiş....Dünyanın hemen her yerine gitme imkanı varken;  bir yer sofrasında oturup, aynı kaba kaşık sallama hasreti içerisinde bulurmuş kendini....   

Bu yazı 9102 defa okunmuştur .

Son Yazılar